Lezingen: Numeri 30:2 - 36:13; Jeremia 2:4-28, 3:4, 4:1-2; Jakobus 4:1-12

"Mozes sprak tot de hoofden van de stammen van de Israëlieten: Dit is de zaak die de HEERE geboden heeft: Wanneer iemand de HEERE een gelofte doet of een eed zweert, dan mag hij zijn woord niet schenden; overeenkomstig alles wat uit zijn mond komt, moet hij doen." (Numeri 30:2)

 

Trouw aan ons woord

Aan het begin van Parasha Matot spreekt Mozes de stamhoofden toe over geloften. Een gelofte (neder) is een plechtige belofte aan God. In de Bijbel zien we bijvoorbeeld hoe Jakob God beloofde Hem te dienen en een tiende terug te geven van alles wat hij zou ontvangen (Genesis 28:20-22).

De HEERE leert Zijn volk dat woorden niet vrijblijvend zijn. Wie iets belooft, behoort zijn woord te houden. Psalm 15 noemt dit zelfs een kenmerk van iemand die dicht bij God leeft: hij houdt zich aan zijn woord, ook wanneer dat hem iets kost.

Juist daarom zijn orthodoxe Joden voorzichtig met het doen van beloften. Vaak voegen zij de woorden bli neder ("zonder gelofte") toe, omdat zij beseffen hoe ernstig een belofte aan God is.

Ook Jezus sluit daarbij aan wanneer Hij zegt: "Laat uw ja ja zijn en uw nee nee" (Mattheüs 5:37). Hij roept Zijn volgelingen op om mensen te zijn op wier woorden gebouwd kan worden. Een betrouwbaar leven heeft geen grote beloften nodig; het wordt gekenmerkt door oprechtheid en trouw.

 

Naar welke stem luisteren wij?

In Numeri 31 verschuift de aandacht van de woorden die wij spreken naar de woorden waarnaar wij luisteren.

God draagt Mozes op om Midian te straffen, omdat de Midianieten Israël door het advies van Bileam hadden verleid tot afgoderij en immoraliteit. Zijn raad bracht duizenden Israëlieten ten val en leidde uiteindelijk ook tot zijn eigen ondergang.

Ook vandaag klinken talloze stemmen die richting willen geven aan ons leven. Vrienden, media, deskundigen en allerlei spirituele stromingen bieden advies aan. Maar niet iedere stem brengt ons dichter bij God.

Psalm 1 begint daarom met een indringende oproep om niet mee te gaan in de raad van goddelozen, maar vreugde te vinden in het Woord van de HEERE. Dat betekent niet dat wij geen raad van anderen mogen aannemen, maar wel dat Gods Woord altijd het laatste woord heeft.

De Heilige Geest wil ons leiden en onderscheiden leren. Wanneer wij onze keuzes eerst in gebed aan de HEERE voorleggen en ons laten vormen door Zijn Woord, ontvangen wij wijsheid die verder reikt dan menselijk inzicht.

 

Luisteren voordat wij oordelen

In Numeri 32 vragen de stammen Ruben en Gad toestemming om zich aan de oostkant van de Jordaan te vestigen. Mozes reageert aanvankelijk bezorgd. Hij vreest dat zij het volk zullen ontmoedigen, zoals eerder gebeurde na het negatieve verslag van de verspieders.

Maar na een open gesprek blijkt dat hun bedoelingen heel anders zijn. Zij beloven eerst samen met de andere stammen het land te helpen veroveren voordat zij zelf naar hun erfdeel terugkeren. Hun keuze komt niet voort uit egoïsme, maar uit verantwoordelijkheid.

Ook hierin ligt een waardevolle les. Hoe gemakkelijk vormen wij een oordeel op basis van eerdere ervaringen of eerste indrukken. Mozes nam echter de tijd om te luisteren, waardoor misverstanden werden voorkomen.

Binnen het Lichaam van de Messias zijn wij met elkaar verbonden. Paulus schrijft: "Als één lid lijdt, lijden alle leden mee" (1 Korinthe 12:26). Daarom vraagt de HEERE ons niet alleen oog te hebben voor onze eigen belangen, maar ook voor die van anderen (Filippenzen 2:4).

Parasha Matot laat zien dat geestelijke volwassenheid niet alleen zichtbaar wordt in wat wij zeggen, maar ook in hoe wij luisteren, hoe wij oordelen en hoe wij verantwoordelijkheid dragen voor elkaar.

 

Reflectie

Deze parasha nodigt ons uit om ons eigen leven eerlijk te onderzoeken.

Zijn onze woorden betrouwbaar? Kunnen anderen op ons rekenen wanneer wij iets beloven?

Naar welke stemmen luisteren wij? Zoeken wij in de eerste plaats Gods wijsheid, of laten wij ons gemakkelijk leiden door de meningen van mensen?

En hoe gaan wij om met anderen? Zijn wij snel met oordelen, of nemen wij de tijd om werkelijk te luisteren en elkaars hart te begrijpen?

De HEERE verlangt niet alleen waarheid op onze lippen, maar ook een hart dat zich laat vormen door Zijn Geest. Wanneer wij leren zorgvuldig te spreken, wijs te luisteren en liefdevol met elkaar om te gaan, groeien wij in geloof en weerspiegelen wij steeds meer het karakter van onze Messias.